top of page

Iron Butt

Foto do escritor: Moto Premium
Moto Premium
19 de mai. de 2020
4 min de leitura

Atualizado: 20 de mai. de 2020

Por: Ricardo Couto

Eles são os “Bundas de Ferro” (numa tradução politicamente correta...), os CDFs mais legais da classe. Os motociclistas que gostam de enfrentar longos –e bota longos nisso– desafios e devorar quilômetros sobre o asfalto já têm a própria turma, e ela é internacional!

E esses amantes dos longos percursos podem homologar suas proezas numa espécie de “Hall da Fama” nos Estados Unidos e entrar para a galeria dos Easy Riders dos tempos atuais. A Iron Butt Association (IBA) emite certificação para os pilotos que cobrem longas distâncias.

Com o divertido slogan “O mundo é nosso playground”, a entidade estabeleceu uma série de desafios para quem curte passar longas horas sobre a moto. Os desafios “mais leves” vão desde percorrer 1.000 milhas (1.609 quilômetros) em 24 horas (chamado de Saddle Sore –sela dolorida...) ou 1.500 milhas (2.414 km) em 36 horas (Bun Burner –queimador de rosca...), mais indicados para os iniciantes, até os radicais Xtreme, para os devoradores de asfalto, como acumular 100 mil milhas (160.934 km) em 12 meses (100k Club). Dá 13.411 quilômetros por mês, 447 km por dia. Todo dia, um ano.



Há também provas como cruzar os Estados Unidos, de Costa a Costa, em menos de 50 horas (50CC); percorrer 48 Estados dos EUA em 10 dias; visitar 50 parques nacionais em pelo menos 25 Estados, ou fazer 1.000 milhas diárias em 10 dias consecutivos (10/10ths), num total de 10.000 milhas (16.093,4 km), isso fora outros ainda mais radicais.

A prova de certificação é uma espécie de corrida contra o relógio, nos moldes dos ralis de regularidade. A única exigência é que o motociclista zele pela sua segurança e respeite os limites de velocidade de cada cidade ou estrada. O negócio é manter velocidade constante e fazer paradas curtas, para não comprometer o tempo final cronometrado.

Também não é nada de outro mundo. Para percorrer 1.000 milhas (cerca de 1.609 km) em 24 horas, a média de velocidade a ser mantida deve ser de 67 km/por hora, sem considerar as paradas durante o percurso. Para não comprometer a segurança, a associação recomenda uma parada de até 20 minutos a cada hora de viagem, o que daria 8 horas de descansos alternados. Com esses intervalos, a velocidade média a ser mantida sobe para 100 km/h. O legal desses desafios é que cada pessoa estabelece seu próprio ritmo de condução, administrando seus horários.

“Ainda temos poucos motociclistas homologados pela Iron Butt Association no Brasil. A maioria deles já completou seu desafio e obteve a qualificação da IBA. Mas certificamos pilotos em todo o mundo”, afirma Ira Agins, coordenador de relações da entidade.

As regras completas, procedimentos, requisitos de documentação, formulários e tabelas de preços estão no site www.ironbutt.com. Basta clicar no link “Rides e Rules” (viagens e regras) da home page. Segundo Ira, a IBA pode enviar uma versão com o resumo dessas normas em português.

Como é feita a certificação da viagem

Antes de partir do ponto de origem, o motociclista deve abastecer a moto em um posto de gasolina e guardar a nota fiscal, com o nome e endereço do estabelecimento, nome do frentista, além do horário impresso no papel, para posterior verificação. O fato deve ser presenciado por uma testemunha, que preenche e assina um formulário padrão, onde são anotados os dados e placa da moto, além da quilometragem inicial marcada no hodômetro.

A cada 300 milhas (menos de 500 km), no máximo, o piloto deve fazer o reabastecimento e obter uma nota fiscal. Também são necessários os recibos de gastos de alimentação ou de hospedagem, no caso de viagens mais longas.

Ao completar a prova, o tanque da moto é completado e o abastecimento presenciado por testemunha, que preenche um novo formulário, comprovando a quilometragem final. A nota fiscal do posto deve conter o horário, que servirá para comprovar o tempo gasto no percurso total.

Feito isso, nos dias seguintes, o proprietário deve juntar todos os recibos, formulários e enviar uma cópia da documentação, junto com um mapa contendo as cidades do roteiro onde abasteceu, para a Iron Butt Association, que iniciará uma auditoria, inclusive ouvindo as testemunhas, para comprovar a veracidade das informações.

O aventureiro paga uma taxa de US$ 45 (no caso de percursos de 1.000 e 1.500 milhas) para a emissão da homologação,

e depois de dois a três meses recebe um certificado, acompanhado de um pin e placa plástica de licença com o registro do feito para colocar na moto.

Com mais de 50 mil participantes nos Estados Unidos e entusiastas em todo o mundo, a Iron Butt (www.ironbutt.com) informa que não é uma associação nos moldes tradicionais. Não há cobrança de mensalidades, eleições, estatutos, reuniões formais ou boletins mensais como nos Clubes de Motos. As auditorias são feitas por motociclistas aficionados, que trabalham como voluntários. Muitos deles já inscreveram seus nomes na “galeria da fama” da entidade.

Michael Kneebone

Presidente da Iron Butt Association, Michael Kneebone é uma lenda dos raides de longa distância nos Estados Unidos. Um dos feitos desse jornalista especializado em motos foi quebrar a barreira de 60 horas do Guinness ao fazer o percurso de moto entre Nova York e São Francisco (o recorde anterior era de 64 horas) em 47 horas e 41 minutos.

Ele também percorreu 1.704 quilômetros em 24 horas; e fez 50.000 milhas (80.467 km) em seis meses. Kneebone detém o recorde de cruzar 48 Estados americanos em 6 dias, 13 horas e 22 minutos, em 1986. Também fez testes malucos, como rodar 16 km de moto sobre dormentes de estrada de ferro para testar a suspensão e cobrir 21.000 milhas (33.789 km) em 5 semanas para avaliar um novo motor.

18 comentários


terrygr.a.y.78.4.41
há 3 dias

RR88 có cách sắp xếp nhìn khá thoáng, kiểu mở lên là không thấy ngợp ngay bởi quá nhiều thứ chen nhau. Mình hay xem lướt trước nên chỉ cần nội dung chia thành từng cụm dễ nhận ra là đã thấy tiện rồi. Chưa ngồi đọc kỹ hết nên mình cũng không nói thêm về những phần bên trong. Riêng chuyện trình bày thì hợp mắt mình, đơn giản một chút lại dễ theo dõi hơn. Có khi chỉ định ghé xem vài phút thôi, gặp trang xếp mọi thứ sát nhau là mình hơi ngại đọc tiếp. Ở đây đỡ gặp cảm giác đó, không cần căng mắt để phân biệt chỗ này với chỗ kia. Các khối…

Curtir

katrinach.av.e.z.5202
há 6 dias

J88 mình chỉ mới mở lên ngó một lát thôi, chưa xem sâu nên cũng không có nhiều điều để kể. Có cái thấy khá ổn là menu nhìn gọn, lướt mắt qua đã biết các mục nằm ở đâu. Mình hay xem web bằng điện thoại, thành ra thích kiểu trình bày không phải kéo tới kéo lui để tìm đường chuyển mục. Ban đầu cứ nghĩ sẽ hơi rối, nhưng nhìn qua thì nhẹ mắt hơn mình tưởng. Còn nội dung cụ thể thế nào chắc phải dành thêm thời gian xem mới nói được, giờ chỉ chia sẻ chút ấn tượng ban đầu vậy thôi. Các khối nội dung trên trang cũng được tách riêng khá rõ,…

Curtir

cap.rir.us07.4
10 de nov.

S8 có phần nhắc về địa chỉ truy cập làm mình chú ý hơn mấy đoạn giới thiệu khác. Mình hay đọc lướt nên có thông tin này ngay trên trang cũng tiện, biết được là đường dẫn có thể thay đổi chứ không mặc định lần nào cũng như nhau. Đọc sơ thì mình thấy cách chia nội dung khá hợp với người không muốn ngồi xem hết một lượt. Cần biết phần nào thì nhìn tiêu đề rồi đọc tiếp phần đó, đỡ phải mò giữa nhiều đoạn chữ. Mình chưa xem sâu nên cũng không nói được gì nhiều, chỉ thấy phần trình bày ban đầu khá dễ theo dõi. Hai mục giới thiệu về hệ sinh…

Curtir

melaniemarshall6592
04 de nov.

b33 có đoạn giải thích chuyện tên gọi trùng với một mẫu bàn phím, mình đọc thấy khá có ích. Ban đầu cũng hơi thắc mắc sao một trang giải trí lại nhắc tới đồ công nghệ, nhưng đọc thêm vài dòng là hiểu họ muốn tránh người tìm kiếm bị nhầm. Mình thích kiểu nói rõ ngay trong nội dung như vậy, đỡ phải tự đoán hai bên có liên quan gì không. Bình thường gặp trang nhiều chữ là mình hay kéo nhanh, chỉ dừng lại ở chỗ nào đang cần xem thôi. Ở đây có tiêu đề tách từng phần nên cũng dễ theo dõi, không cần đọc liền từ đầu tới cuối. Riêng phần giới thiệu…

Curtir

myla.phan236.9
30 de out.

https://ao88inc.com/ mình vừa ghé qua một chút, chưa đọc sâu nên cũng không có gì để nói về nội dung. Chỉ là lúc mở lên thấy bố cục khá thoáng, các khối không chen chúc nhau nên mình nhìn cũng dễ hơn. Bình thường mình hay lướt vài đoạn rồi chuyển sang việc khác, thành ra kiểu chia khoảng rõ ràng như vậy khá hợp với cách mình xem web. Không cần chăm chú đọc ngay từ đầu vẫn nhận ra được từng phần riêng. Có thử nhìn sang menu thì cũng thấy ngay, khỏi mất công kéo lên kéo xuống để tìm chỗ chuyển mục. Mới xem sơ thôi nên mình chỉ có chút ấn tượng ban đầu vậy,…

Curtir
bottom of page